Succesvolle innovatie gaat vaak hand in hand met een aantal factoren die dat succes bepalen, maar welke zijn dit? En in hoeverre kunnen die factoren bewust ingezet worden om een leeromgeving te ontwerpen die innovatie kan ondersteunen? Suzanne Verdonschot deed er onderzoek naar.
Suzanne Verdonschot promoveerde op Learning to Innovate: a series of studies to explore and enable learning in innovation practices op 24 september 2009 aan de Universiteit Twente. Verdonschot destilleerde elf succesfactoren voor lerende innovatoren:
1. Formuleer een urgent en intrigerend vraagstuk
2. Ontwerp een nieuwe aanpak
3. Werk vanuit individuele drijfveren
4. Maak ongewone combinaties van materiedeskundigheid
5. Werk vanuit wederzijdse aantrekkelijkheid
6. Werk vanuit kracht
7. Creëer samen iets
8. Verleid tot het zien van nieuwe signalen en het geven van nieuwe betekenissen
9. Verbind de wereld binnen de innovatiepraktijk met de wereld daarbuiten
10. Besteed aandacht aan het sociaal communicatieve proces
11. Ondersteun actief de ontwikkeling van bekwaamheden.
Deze elf factoren vormen het kloppend hart van de dissertatie, hoewel de auteur en enkele ondervraagden nog enige vraagtekens plaatsen bij de relevantie van nummers 10 en 11. De elf factoren zijn vervolgens besproken met een panel van experts, die ze terugbrachten tot drie hoofdthema's: het geven van nieuwe betekenis, samenwerken in innovatiepraktijken en het zorgen voor een leerruimte. Hieruit bleek dat de theoretische experts een heel ander beeld hadden dan de experts uit de praktijk. Tevens bleek dat praktijkmensen die de principes gebruiken om te reflecteren op hun innovatiepraktijk anders naar de principes kijken dan mensen die ze gebruiken om interventies mee te ontwerpen.
(Bron: Suzanne Verdonschot, Universiteit Twente)
