Gebruikelijke maatregelen als functiewijziging, beperking van ervaringsduur en training en opleiding, dragen nauwelijks bij aan verlenging van inzetbaarheid. Dit blijkt uit promotie-onderzoek van Felix Steemers.
Wat moeten mensen en organisaties doen om in een langere loopbaan inzetbaar te blijven? Hoe kun je het vermogen om prestaties te leveren, die er hier en nu toe doen, onderhouden of versterken, ook op latere leeftijd, en in een langere loopbaan? In het promotieonderzoek van bedrijfspsycholoog Felix Steemers wordt het gangbare denken over leeftijd, loopbaan en inzetbaarheid getoetst.
Het blijkt dat de inzetbaarheid van medewerkers over het geheel genomen al vanaf ongeveer het 38ste-40ste jaar terugloopt. Steemers toonde via multiniveau-analyse aan dat deze trend niet verklaard kan worden uit leeftijdstereotypering bij prestatiebeoordeling door directe chefs.
De gebruikelijke ‘employability'-maatregelen zoals functiewijziging, beperking van ervaringsduur en training en opleiding, dragen amper of niet bij aan behoud of versterking van prestatievermogen.
Steemers zegt dat organisaties cognitieve flexibiliteit kunnen bevorderen. Stimulering van een zekere gretigheid om nieuwe ontwikkelingen te begrijpen en medewerkers laten meedenken met wat de chef onder handen heeft, houden het denken in beweging.
Verder lijkt het doeltreffend om medewerkers tijdig aan te spreken op dreigend verlies van inzetbaarheid, vooral in de middenfase van de loopbaan.
Praktiserende psychologen kunnen bijdragen door ontwikkeling en uitvoering van pit stops of onderhoudsprogramma's, gericht op actualiteit en relevantie van de mentale bagage van medewerkers.
(Bron: VU)
